تاريخچه‌ى شراب‌خوارى قبل از ظهور اسلام ، شراب‌خوارى يك عادت بشرى بود و در بين بسيارى از ملت‌ها شراب يك غذاى رسمى ( مثل چاى در ايران ) بود . چرا كه مردم از ضررهاى آن به صورت كامل اطلاعى نداشتند . پژوهش‌ها نشان مىدهد ممنوعيت شراب قبل از اسلام سابقه نداشته و از احكام تأسيسى اسلام است . « 1 » به‌طورى كه پس از ممنوعيت شراب‌خوارى در اسلام سيل اعتراضات به سوى اسلام و رهبران مسلمانان سرازير شد و بسيارى از اين حكم تعجب كرده و علت آن را جويا مىشدند . « 2 » ( گرچه در اديان توحيدى و ابراهيمى شراب به هر شكل آن تحريم گرديده و از همان آغاز نهضت توحيدى ابراهيم عليه السّلام نوشيدن و مصرف شراب ممنوع و حرام بوده است اما به تدريج به دنبال تحريف كتاب آسمانى و دستكارى آيات تورات و انجيل و تحريف آن‌ها ، حرمت نوشيدن شراب از بين رفته بود . . . ) البته هنوز هم شراب‌خوارى در بسيارى از كشورهاى غير مسلمان به صورت آزاد رواج دارد و در اين رابطه تبليغات وسيعى نيز صورت مىگيرد . « ارنست رنان » ، مورخ فرانسوى مىنويسد : « دين اسلام پيروان خويش را از بلاهاى چندى من جمله شراب و خوك و لعاب دهان سگ نجات داده است » . « 3 » اولين كسى كه در حدود سال 800 ميلادى به وجود ماده‌اى در « خمر » پى برد كه مذاق

--> ( 1 ) . در تورات و انجيل كنونى كلماتى هست كه نشانه‌هايى براى تأكيد نوشيدن شراب و خريد و فروش آن وجود دارد . در تورات ، سفر تثنيه ، باب 14 ، آيه 26 مىخوانيم : « و نقره را براى هرچه دلت مىخواهد از گاو و گوسفند و شراب و مسكرات و هرچه دلت از تو بطلبد بده و در آنجا به حضور يهوه خدايت بخور و خودت با خاندانت شادى نما » . و در انجيل متى ، باب 26 ، آيه 29 مىخوانيم : « امّا به شما مىگويم كه بعد از اين از ميوه مو ديگر نخواهيم نوشيد تا روزى كه آن را با شما در ملكوت پدر خود تازه آشامم » . ( 2 ) . ر . ك : فلسفه‌ى احكام ، ص 156 . ( 3 ) . فلسفه‌ى احكام ، ص 156 ، اسلام پزشك بىدارو ، ص 46 .